zaterdag 28 maart 2015

Meer rokjes dus

Het verhaal gaat dat je een prinses bent als je rokjes draagt en anders niet.
Naast al jullie leuke reacties op mijn vorige blog, is dat nog een goede reden om door te zetten met rokjes naaien. Want het zal niet lang duren of Bregje pikt deze idee├źn ook op en dan kan ik maar beter zorgen dat ik daar op voorbereid ben.

Ik had nog een stofje van Michael Miller liggen, maar in de print zit verloop.
Dus deze keer koos ik ervoor om een cirkelrok te maken. Hiermee gaat het verloop van de print over de rok ook geleidelijk. Het is niet heel opvallend, maar je ziet dat de achterkant dichter bevolkt is met stipjes dan de voorkant.
Voordeel van een cirkelrok is dat het minder tijd kost dan de rimpelrok: Geen zijnaden stikken, want de rok is 1 geheel. En de taille hoeft niet gerimpeld te worden.
Alleen het lintje onderlangs vraagt iets meer aandacht, omdat het in een bochtje loopt. Goed rijgen helpt om tegen te gaan dat het zijn eigen leven gaat leiden onder de naaimachine.

Ik nam de taille van Bregje op (50 cm), telde daar 15 cm bij op, dus de binnencirkel moest ongeveer een omtrek van 65 cm krijgen. Omgerekend komt dit op een afgeronde straal van 10 cm. De gewenste lengte van het rokje telde ik bij de straal op (in mijn geval 10 + 22 = 32 cm), dat is de straal van de buitencirkel. En dat is het patroon!
De boord op het rokje maakte ik deze keer uit dezelfde stof.

De cirkelrok is erg geschikt voor echte prinsessen door hun hoge zwiergehalte.

Het rokje is heel foto-geniek :)













dinsdag 24 maart 2015

Uit mijn comfort-zone

Onlangs vierde Sylvia haar eerste blogverjaardag. Met een give-away voor die geweldige ananas-stof! Ik beloofde haar dat als ik zou winnen, dat ik dan weer eens rokjes zou maken voor mijn meisjes. Helaas viste ik achter het net, maar dat weerhield mij er niet van om uit mijn comfort-zone te stappen en toch aan de slag te gaan.
En wat blijkt.... mijn oudste broeken-meisje is een echt rokken-meisje geworden!

Het werd een rimpelrokje dat ik vorig jaar ook al eens voor haar maakte. Het katoentje vond ik op stoffenspektakel in Zwolle. Het is een vrolijk flamingo-stofje van Michael Miller. Nu geen onderrokje, maar wel een fluoriserend geel lintje langs de onderrand voor iets meer pit. Precies Bregje: altijd vrolijk, maar de laatste tijd met soms wel erg veel pit!

 


Het leuke van het lintje onderlangs is dat je het rokje heel mooi kan afwerken. Je hoeft het rokje niet naar binnen om te zomen, maar je stikt het lintje aan de binnenkant, net over de rand. Daarna naar buiten toe strijken en bovenlangs het lintje vast stikken. De rand zit dan mooi verstopt onder het lintje.

Ik koos voor fluorroze elastiek, deze paste mooi bij de flamingo's.



 Ik ben benieuwd of jullie het met mij eens zijn dat ik meer rokjes zou moeten maken?!


vrijdag 13 maart 2015

Een deken met een missie


Alweer bijna twee maanden geleden maakte ik dit dekentje. En de blog die erbij hoorde staat al bijna net zo lang klaar in concept. Nu ben ik hem aan het herschrijven... want laatst kreeg ik van mijn zus de vraag of ik die blog nog wilde plaatsen. Maar eigenlijk vind ik dat nu nog moeilijker dan toen. Het zal de meest persoonlijke blog worden die ik ooit plaatste.

Dit dekentje maakte ik voor mijn lieve, dappere nichtje dat ineens van de een op de andere dag ernstig ziek werd. Op het moment dat ik dit dekentje maakte wisten we nog niet hoe het af zou lopen en kroop ik achter de naaimachine. Dat klinkt misschien raar, maar het was mijn manier om iets 'te kunnen doen'. Het idee erachter was dat ze hier uiteindelijk weer onder moest kunnen kruipen, want dat moest! Deze deken had een missie!

Ik nam hem mee naar het ziekenhuis om daar bij de rest van de brieven, tekeningen, knutselwerkjes, kaarten, cadeautjes, etc, etc. te leggen. Maar de zuster verving direct de ziekenhuisdeken door deze deken. Ja, ze zag eruit als een echte diva onder die deken, zoals ze altijd al was en nog steeds is! Ze vocht als een leeuw en stapje voor stapje ging het steeds wat beter. Nu, heel veel mijlpalen verder, is ze school al weer aan het opbouwen. Wat zijn wij trots en blij dat ze zich er zo doorheen geslagen heeft.

Het heeft mij, ons allemaal, een beetje veranderd. Ik kan wel zeggen dat de afgelopen maanden de moeilijkste waren die ik ooit meemaakte en toen ik de post van esther las vond ik haar verhaal zo herkenbaar. Tegelijkertijd weet ik nu dat je een uitlaatklep nodig hebt, juist in moeilijke tijden. Ik heb nog getwijfeld om deze blog te plaatsen, maar ik doe het toch, misschien wel als antwoord op die vragen die we allemaal wel eens hebben. Ja, het voelt soms nutteloos: het naaien, de blog... Maar het geeft ook energie. En juist die energie hebben we zo hard nodig.

Voor het dekentje gebruikte ik voor de ene kant een katoen met panterprint en voor de andere kant een fluorroze zachte fleece. Ik gebuikte zilverkleurige paspel rondom. Want dat is waar ze zo van houdt: dierenprints, knalroze en glitter!















donderdag 5 maart 2015

lente-julia

Vorig jaar was heel blogland in de ban van de Julia Sweater. Het patroon van Compagnie M werd ook door mij toen al aangeschaft en ik tekende direct het patroon voor een tweejarige over. En daarna bleef het liggen.... zo lang dat Bregje nu bijna een driejarige is, maar gelukkig kan Silke wat lengte betreft wel voor een tweejarige door.

Dus ik besloot een tweejarige lente-Julia te maken en dan zouden we wel zien wie het meest geluk heeft van de twee. Ik gebruikte een fijn gebreid stofje. Lekker voor over een hemdje heen als het toch nog wat te fris is buiten. Ik maakte wel een vals knopenpat op de rechtermouw, maar besloot hier uiteindelijk geen knoopjes op te zetten. Wie weet, als ik DE knoopjes vind, dat ik ze er dan alsnog opzet, maar voor nu vind ik het ook gewoon een leuk accent.

Normaal gesproken heeft de Julia brede mouwboorden en tailleboord. Voor een lente-versie leek het me leuk deze juist smaller te maken. Dan zou het truitje driekwart mouwtjes hebben en straalt het model net wat meer lente uit.

De mouwtjes waren perfecte driekwart mouwtjes voor Bregje, maar de lengte van de trui viel nu wat kort (logisch...). Voor Silke valt de trui wijder dan 'hoort', maar de lengte is perfect.

En kijk eens wie er gewonnen heeft?! Silke ging er met de trui vandoor! Want eigenlijk vind ik dat wijde modelletje wel heel erg hip en stoer staan.


En hij staat superleuk bij het zwart witte broekje dat ik al eerder maakte.



Toch nog even een foto van Begje met de trui aan. Schattig toch, die driekwart mouwtjes?


En het is waar wat ze zeggen, de Julia zit in no-time in elkaar. Waarom liet ik dit patroontje zo lang liggen?!! Stapels truien had ik kunnen maken in een paar dagen.

Wat zeg je? Waar ik de tijd vandaan haal de afgelopen weken, met twee kleintjes? Mijn man is weer een tijdje weg en deze keer besloot ik om verder even alles te laten vallen. Eens kijken of het dan beter vol te houden is... En het werkt: Geen sociaal leven, maar wel veel avondjes achter de naaimachine terwijl de wasjes draaien. Je kan niet alles hebben he?
Vanaf morgen kunnen we wel weer sociaal doen.

woensdag 4 maart 2015

Twee keer fout is goed

Twee jaar terug had ik nooit gedacht dat ik Bregje in dierenprintjes zou kleden en al helemaal in combinatie met een joggingbroekje. En kijk nou wat er van mij(n dochter) geworden is... Ook ik bezwijk voor de dierenprintjes en de huisbroekjes. En ze kan het hebben! Of is dat de trots van een moeder dat ik denk dat ze overal mee weg komt ;)

Het broekje maakte ik al eerder voor Silke in het roze. Dezelfde stof kocht ik toen gelijk in mintgroen en ik gebruikte ook hiervoor het patroontje van de skinny jeans met een extra strook ertussen.
Uit een soepele tricot met panterprint werd een topje gemaakt volgens de werkwijze van Griet (van Emma en Mona), een simpele top en zeker voor herhaling vatbaar!

Voor de kleur hetzelfde truukje als bij het zomerjurkje: een oranje striklint om het geheel wat op te halen.








Het zal nog wel even duren voordat de top zo gedragen kan worden, maar mooi weer moet je afdwingen, he?!

zondag 1 maart 2015

zomerjurkje

De afgelopen tijd werd er voortvarend gewerkt aan de voorjaar-/zomercollectie van de dames. 's avonds alle tijd om lekker achter de naaimachine te kruipen, maar het nemen van foto's schoot er steeds bij in. Overdag, als het licht het mooist is, blijft het lastig om twee kinderen in het gareel te houden en ze ook nog mooi te laten poseren.

Maar vandaag had ik geluk! Ik nam alle kleren mee naar mijn ouders en mijn zusje kwam daar ook heen om haar nieuwe camera uit te proberen. Hoe handig is dat, opa en oma pasten op Silke, terwijl Bregje en ik modellen-poses uitvoerden en mijn zusje foto's klikte.

Ik presenteer nu... het zomerjurkje!


Vorige week bestelde ik de stofjes bij Kiwi Fabrics. De stof met de veertjes is van Andrea Lauren en het is een hele zachte tricot. Ik ben echt fan van de pasteltinten deze zomer, in combinatie met zwart-wit. Maar de pastelkleurtjes doen het niet heel erg goed voor mijn meisjes. Dus ik moet er erg op letten hoe ik het gebruik en de veertjes stof werd dus gebruikt voor het rokdeel. Zwart-wit voor het bovenlijf doet het al een stuk beter in het gezichtje van Bregje. Maar het heeft toch echt nog wel wat extra nodig om de kleur op te halen. Heb ik geluk dat fluor-roze ook helemaal de trend is.

Het strikje was niet gepland, maar het topje had in de hals eigenlijk wat moeten rimpelen. Ik moet nog wat wennen aan het werken met tricot: De rimpels werden geen rimpels, maar leken eerder foutjes... Het strikje leidt de aandacht dus eigenlijk af van de onregelmatigheden ;)

De top werd overgenomen van een top die Bregje al had. De rug vond ik erg mooi. Het rokdeel is een rechthoek van 21x 90 cm die ik rimpelde (toen lukte het wel) en er aanstikte. Geen ingewikkelde hoogstandjes, maar meer heeft het ook niet nodig vind ik. Het jurkje zat in een avond in elkaar, met tekenen en al.


 





Ik zal er even bijvertellen dat mijn lieve zusje lang niet tevreden is over de foto's, we hadden naar buiten gemoeten voor het beste licht. Maar om Bregje nou met dit weer in haar zomerkleding op het strand te laten rennen... Bovendien hadden we geen witte wanden en niet voldoende licht binnen enzo, dus haar welgemeende excuses voor de slechte belichting. Genoeg redenen om complimentjes de kop in te drukken, maar ondertussen ben ik erg blij met de mooie foto's, want er zitten mooie plaatjes tussen. En dat het wat te donker was, dat neem ik dan maar op de koop toe.

Er werd een paar keer van kledingsetje gewisseld vandaag, dus ik heb nu genoeg in het archief om weer wat blogs over te plaatsen. Dus, let op, houdt mijn blog in de gaten!

Ook de tutorial van de broekjes is nog in de maak.